Vismarkt vol Elften

De Vismarkt. Enkele visbanken en het (nagebouwde) visafslaghuisje bewaren de herinnering aan deze eens zo drukke plek waar visvrouwen luidkeels hun waar aanprezen. Acht eeuwen lang was hier wekelijks een visafslag. De laatste viswinkel sloot in 1970

Ik vond een mooie anekdote uit de tijd, dat de Vismarkt nog volop floreerde.

Op een avond in 1852 bood de Vismarkt een vreemd schouwspel. Er was veel volk op de been. Op de visafslag die anders omtrent het late uur leeg en verlaten was, beschenen kaarsvlammen het vermoeide gezicht van de afslager die toeziet op de aanvoer van de vis.

Vandaag was er veel vis op de markt, de hele afslag stond vol met overvloedige vangst van elft. Een haringsoort, waarvan het vlees bijzonder vet en smakelijk is.

Deze vis, doorgaans schaars en duur, ging nu voor een appel en een ei van de hand. De kooplui deden goede zaken. Zij lieten zelfs schuimende pinten bier aanrukken.

In de Choorstraat en Servetstraat stonden handkarren vol met elft, in lange rijen te wachten op hun beurt aan de afslag.

Het was uitzonderlijk dat deze vis vandaag zo goedkoop was, want er ontstond een feeststemming, waarbij menigeen diep in het glaasje keek. De afslag duurde die dag tot drie uur in de nacht. De afslager kon daarna eindelijk naar huis

Slechts de gegoede burgers konden zich in die tijd een uitgebreider menu veroorloven dan het gangbare vet, brood en aardappelen. Maar vandaag kon, vanwege deze overvloedige elftenvangst, ook de gewone man meegenieten.

Bron:  Utrechtsch Nieuwsblad, zaterdag 16 juni 1956. Eerder had de historicus H.J. Broers dit verhaal eind 19e eeuw opgeschreven
Prent: W.C. van Dijk uit 1873, Beeldbank Het Utrechts Archief

2 thoughts on “Vismarkt vol Elften

  1. Reactie van @BernaGiard (op Facebook):
    Leuk al die bijzonderheden. Ik lees graag nog meer over bekende plekjes in onze stad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll Up