Hanengeschrei

Vanaf de Choorstraat kijken we door de 10 m lange steeg het Hanengeschrei in naar de Kalisbrug op de Vismarkt. In de 16e eeuw bestond deze steeg reeds. De oorsprong van de naam is niet helder. Er zijn twee verklaringen:

De naam zou een verbastering zijn van ‘Hanentret’, de naam van een huis in een steeg nabij de Buurkerk en die naam zou weer afgeleid zijn van een pluimveemarkt, op of nabij de Steenweg.

Hanengeschrei is latijn voor galli cantus en komt uit het verhaal van de verloochening van Petrus. Petrus huilde tranen van berouw, toen hij bij het kraaien (cantus) van de haan (galli) besefte dat hij Christus had verloochend.

Hoe het ook zij, de steeg heeft anderen tot inspiratie gediend. Zo dichtte Kees Stip op jolige wijze in 1935:

Ik heb haar gezoend in het Hanengeschrei
Bij de automaat aan de Choorstraat
Terwijl ze garnalencroquetjes at
Of wat daar gewoonlijk voor doorgaat.

Er glommen lichtjes op haar lip
Van een eenzame oude lantaren
In de verte knarste de Zeistertram
En de avondwind woei door haar haren.

Ik zei tegen haar: ‘Doe die lichtjes uit,
Anders sta ik niet meer voor mezelf in’.
En toen ze weer aangingen zette de Dom
het voorspel van kwart over elf in.

Voor deze zoen mag de duivel mijn ziel,
En mijn lichaam de schillenboer halen.
Ik proefde de eeuwige zaligheid
En een klein beetje ook de garnalen.

Dit gedicht is ter plekke terug te lezen in de steeg.

Zo was Utrecht

Er is geen mooier plekkie as Utereg me stad (Rijk de Gooyer in 1956)

View all posts by Zo was Utrecht →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll Up