Buitenplaats Nieuweroord

Op de plek waar tegenwoordig het derde administratiegebouw van de spoorwegen (de Inktpot) staat, lag in vroeger eeuwen de buitenplaats Nieuweroord. Waarschijnlijk is deze buitenplaats in de 17e eeuw ontstaan.

Vanaf 1850 kwam het in bezit van Baron van Heeckeren van Brandsenburg, lid van de Provinciale Staten van Utrecht. Hij breidde het grondgebied van Nieuweroord uit door ook het terrein tot aan de Catharijnesingel erbij te betrekken. Vervolgens geeft hij aan tuinarchitect Zocher, die ook het singelplantsoen ontwierp, de opdracht om een nieuw park rond het huis aan te leggen.

In 1870 sterft van Heeckeren en huis en park worden verkocht aan Frederik ‘s Jacob, eerste directeur-generaal van de Staatsspoorwegen. Hij woonde hier tussen 1871 en 1903. Gaandeweg werd door hem het grondgebied uitgebreid, met name door aankoop van het ernaast gelegen landgoed Puntenburg en de vroegere kwekerij Tulpenburg.

Na zijn vertrek bij de Staatsspoorwegen bleef heer s’Jacob op Nieuweroord wonen. Toen hij in 1901 gestorven was, werd Nieuweroord door de gemeente aangekocht. Het park werd omgebouwd tot een openbaar wandelpark. Het huis zelf kwam in 1914 in handen van Staatsbosbeheer die het gebruikte als museum, totdat deze in 1918 verhuisde naar het Hogeland aan de Museumlaan.

In 1870 was in het Moreelsepark al het Hoofdgebouw I van de spoorwegen gebouwd, in 1894 gevolgd door Hoofdgebouw II. Omdat in 1917 de twee spoorwegmaatschappijen nauwer met elkaar gingen samenwerken, wilden deze een gezamenlijk hoofdkantoor. Men besloot het park Nieuweroord op te offeren. Na veel tegenstand werden huis en park verkocht aan de Staatsspoorwegen, die het huis afbraken en er hun derde administratiekantoor lieten bouwen, wat in 1921 werd geopend. De bevolking was een geliefd wandelterrein kwijt. Dit wekte wrevel bij menig Utrechter en in lokale kranten verscheen daarop het spotvers:

Hebt ge het al gehoord,
van ‘t parkje Nieuweroord
Dat liefelijke Oord
dat bruutweg werd vermoord.

Van het huis en park is tegenwoordig niets meer terug te vinden. Aan de laan van Puntenburg resteert, ingeklemd tussen de achterzijde van de Inktpot, spoorbaan en een basisschool, tegenwoordig nog een klein plantsoen, genaamd Park Nieuweroord, met nog wel een markante boom, de platanus acerifolia, geplant rond 1790 op de buitenplaats Nieuweroord als laatste herinnering aan het eens zo prachtige park.

Bronnen:
Het Utrechts Archief
Uit de atlas van Anthony E. Grolman | Jetty Krijnen-Van der Sterre en Paul Krijnen, 2009
Wikipedia: Park_Nieuweroord
Buitenplaats_Nieuweroord:  kasteleninutrecht.eu/ Nieuweroord
Monumentale_bomen:  monumentaltrees.com/ parknieuweroord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll Up